Przejdź do wersji tekstowej
A++ A+ A A A A A

Historia

 

Historia Szkoły

 

Rok 1890

Budynek obecnej Szkoły Podstawowej nr 2 im K. Makuszyńskiego we Wronkach został zbudowany już w 1890 r. Składał się wówczas z 4 izb lekcyjnych (dwóch na parterze i dwóch na piętrze).Mieściła się w nim szkoła ewangelicka dla dzieci niemieckich

Rok 1921

W roku 1921  staraniem władz miasta z burmistrzem Cyrylem Sroczyńskim na czele w budynku naszej szkoły powstała szkoła wydziałowa dla dzieci polskich o nazwie Publiczna Koedukacyjna Szkoła Wydziałowa we Wronkach, której rektorem został p. Edmund Kemnitz.

Szkoła ta  działała przez 10 lat, nauka w niej trwała 6 lat, a poziom nauczania był wysoki (nauczano między innymi trzech języków obcych: angielskiego, francuskiego i niemieckiego).Przez czas jej istnienia przewinęło się przez nią 603 uczniów. Szkoła była dostępna głównie dla chłopców i dziewcząt z zamożnych rodzin urzędniczych, kupieckich i rzemieślniczych. Brak chętnych do pobierania nauki doprowadził do jej zamknięcia z dniem 31 sierpnia 1931r .

Rok 1931

Wkrótce po rozwiązaniu szkoły wydziałowej p.Pelagia Perzewska – Łączkowska zorganizowała w tym budynku 7 – klasową Publiczną Szkołę Powszechną Żeńską, którą kierowała p. Józefa Solak – Karłowska.

Ze względu na  małą ilość pomieszczeń nauka odbywała się także w kilku miejscach poza szkołą (np. w byłej szkole żydowskiej, w domu po panu  Chudzińskim, w  budynku  Ochotniczej  Straży Pożarnej),  a w  roku szkolnym 1933/34   część klas chodziła na przedmioty specjalistyczne (np. fizykę) do Publicznej Szkoły Powszechnej Męskiej przy ul. Obrzyckiej (obecnie Szkoła Podstawowa nr 1). W tym czasie, tj. 7 grudnia 1932r., doszło do utworzenia ogniska ZNP we Wronkach. Jego prezesem  został  Alojzy Bątkiewicz.

Lata 1937-45

Od lipca 1937r. do grudnia 1938r. budynek szkoły został rozbudowany. Dobudowano lewe skrzydło i drugie piętro, poszerzono drzwi frontowe. Dzięki rozbudowie uzyskano dodatkowe 7 sal lekcyjnych. Niedługo jednak uczniowie cieszyli się nową szkołą.

Rok szkolny 1939/40 nie rozpoczął się w przebudowanym gmachu szkoły. Wybuchła II wojna światowa, która zamknęła polskie szkoły na ponad 5 lat, tj. do 1945r.

Krótko po wyzwoleniu Wronek, ale jeszcze w czasie trwania wojny, dn. 14. 02. 1945 r. powierzono nauczycielce, p. Ludwice Zgaińskiej, zorganizowanie szkoły polskiej w budynku naszej Szkoły.

Uroczyste otwarcie szkoły odbyło się 3 marca 1945r. Dnia 4 kwietnia 1945 r. kierownictwo szkoły objęła p. Józefa Solak – Karłowska, która po 5 latach wojennej poniewierki powróciła do Wronek. W dniu otwarcia szkoły liczba dzieci wynosiła 558 uczniów, nauczycieli było 9 i 3 siły pomocnicze. Do dnia 1 września 1948r.  w budynku naszej Szkoły miała swoją siedzibę również Szkoła Podstawowa nr 1, która otrzymała 6 sal lekcyjnych, a Szkoła Podstawowa nr 2 – 5 sal. Kierownictwo każdej szkoły miało własną kancelarię, ale pokój nauczycielski był wspólny. W pierwszych tygodniach w zajęciach uczestniczyli tylko uczniowie klas I – IV, w maju postanowiono zorganizować klasę piątą.

W roku szk. 1945/46 utworzono już 10 oddziałów.  Pierwszy  powojenny  rok  szkolny  zakończono 15 lipca 1945r. 

Lata 1948- 64

Od 1 września 1948r. Szkoła Podstawowa nr 2 zajmowała już cały budynek i dlatego praca stała się wielokierunkowa. Do 1950r.  w budynku naszej Szkoły odbywały się również popołudniowe zajęcia Publicznej  Średniej Szkoły Zawodowej pod kierownictwem p. Eugeniusza Gryglewskiego,  w latach 1960–65 wieczorowego Liceum Ogólnokształcącego pod kierownictwem p. Kretkowskiego. Od 1 września 1970r. do 15 marca 1971r. uczyli się tutaj również słuchacze Zasadniczej Szkoły Dokształcającej, której dyrektorem był mgr Zbigniew Kosior. Dnia 31 grudnia 1962 r. odeszła na zawsze p. Józefa Karłowska, jedna z ,,siłaczek”, której sensem życia i powołaniem  było służenie szkole i jej wychowankom.

 

Od  stycznia  do  czerwca 1963r.  szkołą  kierowała  pełniąca od 1945r. funkcję zastępcy dyrektora, p. Pelagia Łączkowska, która w czasie 33-letniej pracy pedagogicznej w naszej Szkole była uczestnikiem i świadkiem zmian i przeobrażeń dokonujących się w szkolnictwie powojennym.

Od nowego  roku szkolnego  1963/64  dyrektorem szkoły został  p. Paweł Sadecki.

Rok 1966

W  myśl reformy oświaty, z dniem 24 czerwca 1966r. 7-klasowa szkoła podstawowa zostaje zmieniona w szkołę 8-klasową.

Lata 1972-1980

W 1972 r. p. Paweł Sadecki odchodzi na emeryturę, a stanowisko dyrektora obejmuje jego dotychczasowy zastępca, p. Marian Graj. Od 1975r. na stanowisko zastępcy dyrektora zostaje powołana p. mgr Krystyna Tomczak, która z kolei po rezygnacji z funkcji dyrektora p. mgr Mariana Graja  zostaje dyrektorem szkoły i pełni tę funkcję samodzielnie przez 3 lata. W roku  1979. szkoła ponownie  otrzymuje etat zastępcy dyrektora, a funkcję tę powierzono p. Kazimierze Hoffa, następnie (w 1980r.) p. mgr Ewie Zgiernickiej.

W tym czasie, w myśl umieszczonego na korytarzu szkolnym hasła ,,Nasza Szkoła – naszym  drugim domem”, wiele zmieniło się wewnątrz budynku i w obejściu szkoły. Przede wszystkim wymieniono stare umeblowanie sal lekcyjnych, wykonano nowe szafki na wierzchnie okrycia, podłogi pokryto wykładziną, ponownie zradiofonizowano szkołę, zagospodarowano piwnicę. Na boisku szkolnym zamontowano ławeczki i oświetlenie, posadzono jarzębiny, założono zieleńce. Zbudowano też bieżnię, skocznię i boisko sportowe, które w zimie zamieniało się w lodowisko, ustawiono elementy ,,zielonej sali gimnastycznej”.

1 czerwca 1981

1 czerwca 1981 r.  naszej Szkole nadano imię Kornela Makuszyńskiego, wręczono sztandar, odsłonięto pamiątkową tablicę z nazwiskiem Patrona na frontowej ścianie budynku oraz tablicę z popiersiem K. Makuszyńskiego w holu szkoły na I piętrze, a także przemianowano salę nr 5 na ,,Salę Patrona”. Kornel Makuszyński to  autor pięknych, mądrych i wzruszających książek dla dzieci i młodzieży, ,,wieszcz serc i słonecznych uśmiechów”, mądrości, miłości i dobroci, który twierdzi, że ,,nie ma ludzi złych, są tylko smutni, bo niekochani”, a ,,kochać trzeba i człowieka, i góry, i kamień, i słońce”. Późniejsze działania związane z postacią Patrona Szkoły pozwoliły na wypracowanie stałych  elementów  tworzących  tradycję  szkoły,  które  pozostają  w  ceremoniale  szkolnym do dziś.

Lata 1987—1999

Dnia 1 września 1987r. po 11 latach wytężonej pracy, pracy w której nie liczyła godzin a szkoła stała się jej domem p. mgr Krystyna Tomczak przestaje pełnić funkcję dyrektora szkoły.  Był to czas szeregu inicjatyw i działań . Dzięki nieustępliwości, niezrażaniu się przeciwnościami i trudnościami bardzo zmieniło się ,,oblicze” budynku szkolnego i obejścia szkoły. Zmianie uległ również sposób pracy szkoły, która oprócz dbałości o wyposażenie uczniów w przewidzianą programem nauczania wiedzę, uczyła swoich wychowanków szeroko pojętego współdziałania, była otwarta na środowisko, kontakty z innymi szkołami .

Nowym dyrektorem została p. mgr Ewa Łakoma, która dotychczas pełniła funkcję zastępcy dyrektora szkoły. Stanowisko zastępcy objęła p. mgr Maria Woźniak.           

Od października 1986 r. do końca grudnia 1989r. w budynku szkoły funkcjonowała filia Szkoły Muzycznej w Szamotułach.

Budynek szkoły stał się zbyt ciasny, gdyż pod koniec lat osiemdziesiątych w 10 salach uczyły się  średnio 22 oddziały, czyli około sześciuset uczniów, dlatego też nauka trwała od godz. 800 do godz. 1805, tj. na dwie i pół zmiany. Od dn. 25 września 1989r. uczniowie klas pierwszych i drugich a  w następnym roku również klas trzecich uczyli się w budynku po byłym Ośrodku Zdrowia, który nazwano ,,małą szkołą”.

Od 1990r. wprowadzono nową skalę ocen – szóstka  to ocena celująca, piątka – bardzo dobra,  czwórka –  dobra,  trójka    dostateczna,  dwójka –  mierna  (obecnie  dopuszczająca),  jedynka - niedostateczna. W tym roku również wprowadzono naukę religii w szkole.

Rok 1999 to pierwszy rok wdrażania kolejnej reformy oświaty. Nasza Szkoła – dyrekcja i nauczyciele – poprzez uczestnictwo w różnego rodzaju szkoleniach i kursach oraz samokształcenie sumiennie przygotowała się do wprowadzenia zmian w ustroju szkolnym, programach, metodach i formach nauczania oraz do zmiany systemu oceniania.

Rok 2000  

W czerwcu 2000 r. klasy ósme opuściły mury szkoły. Ostatecznie nastał czas sześcioletniej zreformowanej szkoły podstawowej. W szkole nie ma już klas siódmych i ósmych, zwiększyła się natomiast ilość klas młodszych, ponieważ Szkoła Podstawowa nr 3 została przekształcona w gimnazjum, do którego uczęszczają absolwenci naszej Szkoły. 

17 marca 2000 r., nastąpiło  otwarcie  własnej sali gimnastycznej o powierzchni 360 m2 z zapleczem – szatniami, natryskami, sanitariatami, gabinetem  wychowania fizycznego, magazynem sprzętu, pokojem nauczycieli wychowania fizycznego, o powierzchni 270 m2  .Od tego momentu nauczyciele wychowania fizycznego mogli w pełni i w godnych warunkach realizować zadania programowe, a uczniowie rozwijać sprawność fizyczną w różnych dziedzinach

Lata 2001—2012

Ostatni dzień roku szkolnego 2001/2002 to dzień pożegnania z p. dyr. Ewą  Łakomą, która po 25 latach pracy w naszej Szkole postanowiła przejść na emeryturę. Od 1 września 2002r. obowiązki dyrektora szkoły przejęła p. mgr Maria Woźniak, jej zastępcą została p. mgr Jolenta Ostrowska, a od roku 2008 p. mgr Aneta Rakowicz.

Mimo podeszłego wieku nasza ,,Kornelówka” w niczym  nie przypomina staruszki.

Z każdym rokiem staje się piękniejsza, bardziej zadbana.  Mury szkoły i ściany wewnątrz budynku pomalowano na wesoły a zarazem ekologiczny zielony kolor. Poza tym wymieniono meble w wielu salach lekcyjnych , pokoju nauczycielskim, gabinecie dyrektora i sekretariacie. Szkolny sekretariat i gabinet dyrektora został też wyposażony w nowoczesny sprzęt poligraficzny i komputerowy. Odnowiono ścianę poświęconą Patronowi Szkoły  i salę Patrona. Powstał bardzo potrzebny szkole punkt żywieniowy, z którego korzysta 47 uczniów. Szkoła posiada 2  sale komputerowe. Nie do poznania zmieniła swój wygląd   biblioteka szkolna, w której pojawiły się nowe, funkcjonalne meble i regały na książki. Biblioteka została również skomputeryzowana. W szkole wymieniono wszystkie okna z zachowaniem dawnej architektury.  Boisko szkolne wzbogaciło się  o część rekreacyjną (altanka, ławostoły, stół do gry w tenisa stołowego) i ogródek szkolny. Zadbano też o zieleń. Wzdłuż płotu nasadzono iglaki, na klombach i w specjalnie wydzielonych miejscach kompozycje z roślin wieloletnich a w drewnianych skrzyniach kwiaty sezonowe.

Od 2000 r. Szkoła realizuje ,,Wizję Szkoły” – radosnej, życzliwej człowiekowi i jego środowisku, uczącej wzajemnego szacunku i akceptacji, otwartej na świat i promującej zdrowy styl życia”.

Zgodnie z ,,Podstawą programową kształcenia ogólnego” najważniejszym zadaniem szkoły podstawowej jest ,,łagodne wprowadzenie wychowanka w świat wiedzy i umiejętności, dbałość o jego harmonijny rozwój intelektualny, estetyczny, społeczny, emocjonalny i fizyczny”. Te właśnie zadania realizowano  w kolejnych latach , tworząc dla ponad 400 dzieci , uczących się każdego roku w 18 oddziałach szkolnych i 2 oddziałach przedszkolnych, szkołę przyjaźnie wymagającą. Prawidłową realizację zadań szkoły szczególną troską otaczała Dyrekcja Szkoły oraz kadra około 35 nauczycieli  różnych specjalności.

Wszyscy nauczyciele starali się, by przede wszystkim wyposażyć naszych uczniów w wymaganą na tym etapie kształcenia wiedzę i umiejętności. Ważnym sprawdzianem skuteczności naszych działań w tym zakresie były  wyniki  ,,Sprawdzianu wiadomości i umiejętności szóstoklasistów” opracowywanego już od wielu lat przez OKE przeprowadzanego we wszystkich szkołach podstawowych.                                                                                                                                                                                          Działania nauczycieli podczas zajęć dydaktycznych wspomagają liczne zajęcia pozalekcyjne i koła zainteresowań. W związku z wprowadzeniem w 2009 r. obowiązku wynikającego z artykułu 42. ustawy 2. punkt 2. Karty Nauczyciela przepracowania przez każdego nauczyciela w tygodniu jednej dodatkowej bezpłatnej godziny a od 2010 r. dwóch takich godzin zwiększyła się liczba zajęć  mających  na  celu  podniesienie  efektywności  kształcenia  uczniów  ze  specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Dzięki temu uczniowie mający trudności w nauce zyskali dodatkową pomoc, a uczniowie uzdolnieni możliwość rozwoju swoich uzdolnień i zainteresowań.

Dyrekcja i grono pedagogiczne nieustannie pracowało nad wizerunkiem Szkoły, kontynuowało już wcześniej rozpoczęte działania, modernizując je w zależności od potrzeb i wzbogacając o nowe treści, starając   się  wzbogacać  formy i dziedziny pracy.

Zależało im na tym, aby o  naszej Szkole dobrze mówiono nie tylko w środowisku, ale  także w Polsce i  poza jej granicami. Stąd udział naszej Szkoły w różnego rodzaju projektach i programach.

W latach 2002-2005 szkoła uzyskała certyfikat ,,Szkoła z klasą” oraz zdobyła trzy sprawności ,,Lego – Cogito – Ago”, z kolei w roku szk. 2007/08 uczniowie klas piątych uczestniczyli w  programie Centrum Edukacji Europejskiej i ,,Gazety Wyborczej”  - ,,Uczniowie z klasą”.

W latach 2005-2008 szkoła uczestniczyła  w unijnym programie edukacyjnym Sokrates, który wspierał inicjatywy mające na celu podniesienie jakości edukacji szkolnej i promowanie świadomości europejskiej w procesach edukacyjnych. Przez 3 lata Szkoła współpracowała z europejskimi szkołami z Wielkiej Brytanii, Hiszpanii, Danii, Szwecji i Słowacji realizując projekt pod tytułem ,,Podróże kształcą”.

Działalność i dokonania ,,Kornelówki” były również pozytywnie spostrzegane i doceniane przez władze oświatowe, samorządowe i środowisko. Wyrazem tego było odznaczenie naszej Szkoły (uchwałą Rady M i G Wronki z dn. 27.04.2006 r.) odznaką honorową ,,Za Zasługi dla Miasta i Gminy Wronki” .

W roku szkolnym 2005/06 na terenie szkoły powstała pod patronatem KS Amica klasa sportowa dla chłopców o specjalizacji piłka nożna, w następnych latach powstawały kolejne takie klasy. Do klas sportowych uczęszczają sprawni fizycznie chłopcy rekrutujący się spośród uczniów szkół podstawowych naszej gminy. Chłopcy ci realizują ogólnie przyjęty program wychowania fizycznego w klasach IV-VI i podczas zajęć sportowych (zwiększona liczba godzin wychowania fizycznego do sześciu tygodniowo) doskonalą swe umiejętności pod okiem trenerów z KS Amica.

 Od sierpnia 2009 r. do 31 lipca 2011 r. szkoła ponownie uczestniczyła w unijnym programie ,,Comenius –uczenie się przez całe życie”. Nauczyciele i uczniowie z pomocą swoich rodziców realizowali projekt ,,Zdrowa Europa”, którego celem była międzynarodowa współpraca szkół w zakresie wzbogacania wiedzy, wymiany doświadczeń związanych z propagowaniem zdrowego stylu życia dzieci i ich rodzin, zdrowego odżywiania oraz profilaktyki otyłości. W programie oprócz naszej Szkoły uczestniczyły szkoły z Irlandii Północnej (w Cooks), Republiki Irlandii (w Lifford), Hiszpanii (w Leon), Turcji (w Izmirze), Walii (w Swansea).

W  roku szk. 2008/09  szkoła zgłosiła swój udział do dwuletniego programu atestacyjnego ,,Zielony Certyfikat” prowadzonego przez Fundację Ośrodka Edukacji Ekologicznej w Warszawie. Program ten ukierunkowany jest na szeroko rozumianą edukację na rzecz zrównoważonego rozwoju (ekorozwoju), czyli rozwoju człowieka w harmonii z naturą w aspekcie przyrodniczym, społecznym i gospodarczym (ekonomicznym). Przez dwa lata realizowaliśmy projekt ,,Gramy w zielone w naszym lesie, mieście, szkole”.  Dnia 29 września 2010r. nasza szkoła zdobyła  ,,Zielony Certyfikat” I stopnia – znak jakości w edukacji przyznawany placówkom oświatowym za szczególnie wyróżniającą się działalność na rzecz zrównoważonego rozwoju. Szkoła Podstawowa nr 2 we Wronkach została uznana za placówkę przyjazną środowisku.

Wszystkie działania , zarówno te spektakularne, jak i te drobne, codzienne składają się na obecne oblicze naszej Szkoły – szkoły otwartej na świat, przyjaznej dzieciom i środowisku, szanującej zwyczaje i tradycję, szkoły, ,,która jest naszym drugim domem”.

Dnia 1 września 2012r., po 36 latach pracy w Szkole Podstawowej nr 2, w tym 25-latach na stanowisku  kierowniczym,  przeszła na emeryturę p. mgr Maria Woźniak.

Nowym dyrektorem została p. mgr Małgorzata Andrzejczak-Skrzypczak.

 

  W sobotę, 24 września pożegnaliśmy naszą Drogą Koleżankę, Dąbrówkę Tritt.   Od ośmiu lat uczyła w Kornelówce. Zawsze mówiła, że nauczanie języka angielskiego b...

czytaj więcej »